به گزارش خبرگزاری حوزه، معصومه سادات صادقی، در مراسم عزاداری ایام شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام که در مدرسه علمیه الزهرا علیهاالسلام تهران برگزار شد، با تبیین کتاب «همرزمان حسین(علیه السلام)» رهبر شهید انقلاب به واکاوی ضرورت پیوند میان آموزههای وحیانی و عملکرد اجتماعی پرداخت.
وی اظهار کرد: سیره اهلبیت(علیهم السلام) نه یک امر تاریخی محصور در زمان، بلکه یک الگوی زنده و تمدنی است.
استاد حوزه علمیه خواهران در تبیین رویکرد کتاب همرزمان حسین(علیه السلام) تصریح کرد: یکی از آسیبهای رایج در فهم سیره ائمه(علیهم السلام)، محصور ماندن در روایات صرفاً اخلاقی یا تاریخی است. رهبر شهید انقلاب در این اثر، با نگاهی تحلیلی به مبارزات سیاسی ائمه علیهم السلام به عنوان یک خطِ واحد و مستمر، پرده از حقیقتی برمیدارد که تا پیش از آن کمتر دیده شده بود.
وی ادامه داد: ایشان نشان میدهند که تمامی معصومین(علیهم السلام) درگیر یک مبارزه سازمانیافته علیه نظامهای ظالمِ زمانه خود بودهاند و این مبارزه، نه صرفاً نظامی، بلکه فکری، عقیدتی و اجتماعی بوده است.
مدیر مدرسه علمیه الزهرا علیها السلام تهران با اشاره به فضای فکری دهه ۵۰ شمسی که این سخنرانیها در آن شکل گرفته است، افزود: در آن دوران، جریانهای روشنفکری و مارکسیستی تلاش میکردند مبارزه را از مفاهیم دینی جدا کنند. امام شهید با درک عمیق این خلاء، نشان دادند که دین به تنهایی دارای قدرت تولید ایدئولوژی برای مبارزه است.
وی گفت: از منظر ایشان، قرآن و سیره ائمه(علیهم السلام) منبع اصلی مسلک اجتماعی ما هستند. بنابراین، کسی که میخواهد سیاستمدار، اقتصاددان یا رهبر جامعه اسلامی باشد، باید نظام فکری خود را مستقیماً از منابع وحی و سیره اهلبیت(علیهم السلام) تغذیه کند؛ در غیر این صورت، دچار واگرایی و ضعف در بزنگاههای حساس تاریخی خواهد شد.
استاد حوزه علمیه خواهران با بسط یکی از کلیدیترین آموزههای این اثر، یعنی فرمول اولویتبندی، تأکید کرد: رهبر شهید انقلاب با مطرح کردن زنجیرهای از پرسشها، یک روششناسی برای خروج از انفعال ارائه میدهند:
تشخیصِ درستها: در میان انبوه حرفها، کدام درست است؟
انتخاب لازمها: کدام درستها لازم هستند؟
ترجیح لازمترها: کدام لازمها برای شرایط فعلی اولویت دارند؟
شناسایی فوریها: کدام موضوعات «فوتی و حیاتی» هستند؟
وی یادآور شد: بسیاری از نابسامانیها در سطح مدیریت کلان جامعه و حتی در ابعاد خانواده، ناشی از ناتوانی در تشخیصِ همین حیاتیها است.
صادقی در بخش انتقادیِ سخنان خود با تکیه بر متن کتاب، خاطرنشان کرد: نکته ظریفی که در آثار امام شهید دیده میشود، مرزبندی دقیق میان سیاستمداری که به دنبال «جلب رضایتِ مخاطب» است و رهبری که به دنبال «رفع نیاز واقعی جامعه» است. ایشان هشدار میدهند که اگر معیارِ ما در سیاست و اقتصاد، «خواستِ خریدار» باشد، نه «نیازِ جامعه»، نظام فکری ما از ریلِ اصلی خارج میشود. بسیاری از کسانی که داعیهدارِ نظام هستند، در بزنگاهها به جای ایستادگی بر اصول، به دلیلِ نداشتنِ نظام فکریِ دینی، دچار تزلزل میشوند.
وی به تشریح و بررسی سرفصلهای این کتاب پرداخت و گفت:
امامزادگان انقلابی: معرفیِ این شخصیتها به عنوانِ بازوهای جریان مبارزه، نشان میدهد که مبارزه برای حق، محدود به امام نبوده و یک جریان اجتماعی وسیع بوده است.
تحلیلِ نوین قیام: تبیین هدف امام حسین(علیه السلام) از قیام، به گونهای که با تحلیلهای رایج و بعضاً محدود تاریخی متفاوت است.
بحث بقیهالله: نگاهی توحیدی و در عین حال کنشگرایانه به مفهوم مهدویت.
صادقی در پایان با تأکید بر اینکه مطالعه این کتاب نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای بصیرتافزایی است، بیان کرد: وظیفه ما در حوزههای علمیه، تنها خواندن متن نیست؛ بلکه فهمِ نظام فکری امام شهید است تا بتوانیم آن را به نسل جدید منتقل کنیم. باید این نگاه اجتماعی به دین را در تفاسیر قرآن و تحلیلهای سیاسی خود ساری و جاری کنیم.
انتهای پیام
نظر شما